پرش به محتوا 
رئیسجمهور ترامپ از برخی سیاستهای مهم مهاجرتی خود که با برنامههای اقتصادیاش در تضاد است، عقبنشینی کرده و خشم متحدان راست افراطی خود را برانگیخته است.
گزارش از واشنگتن
رئیسجمهور ترامپ در ماه ژانویه با وعدهی اجرای «بزرگترین برنامه اخراج مهاجران در تاریخ آمریکا» و همزمان ایجاد «عصری طلایی» برای کسبوکارهای آمریکایی وارد کاخ سفید شد.
اما در هفتههای اخیر، تنش میان این دو وعده علنی شده و ترامپ را وادار کرده است تا زمانی که سیاستهای ضدمهاجرتیاش اقتصاد را تهدید میکنند، از برخی از مهمترینِ آنها عقبنشینی کرده یا آنها را نقض کند.
آقای ترامپ موفقیت خود در کاهش عبور غیرقانونی از مرزها و سرکوب گستردهتر مهاجرت را جشن گرفته است. اما زمانی که سیاستهای سختگیرانهاش با برنامههای اقتصادی او تلاقی پیدا میکنند – بهویژه در مورد کارگران خارجی، ویزای دانشجویی و صنایعی که به نیروی کار مهاجر متکی هستند – با احتیاط گام برمیدارد.
عکاس: سول مارتینز برای نیویورک تایمز.
این تغییر مواضع نهتنها متحدان راست افراطی او را به خشم آورده، بلکه کسانی را که قصد اجرای سیاستهای اخراج او را دارند نیز سردرگم کرده است.
دیوید جی. بیر، مدیر مطالعات مهاجرت در مؤسسه «کِیتو» (Cato Institute) میگوید: «او قلباً به پاکسازی بومیگرایانه اعتقاد ندارد، آنطور که بقیه اعضای دولتش به آن باور دارند. او همیشه کسی بوده که به این نوع لفاظیها علاقه دارد، اما در عین حال، همیشه از منظر تجاری، نگاه ویژهای به نیازهای اقتصادی داشته است.»
ابیگیل جکسون، سخنگوی کاخ سفید، در بیانیهای گفت که آقای ترامپ «در سیاستهای مهاجرتی خود فوقالعاده ثابتقدم بوده است». او افزود که هرگونه ادعای مغایر با این موضوع «نشاندهنده عدم درک بنیادین از برنامههای رئیسجمهور است.»
خانم جکسون گفت: «درحالیکه هر فردی که به صورت غیرقانونی در کشور حضور دارد، واجد شرایط اخراج است، اولویت همچنان با مهاجران غیرقانونی تبهکار است که جوامع آمریکایی را به وحشت میاندازند.»
هفته گذشته، پس از آنکه مأموران مهاجرت نزدیک به ۵۰۰ کارگر را که بیشترشان شهروندان کره جنوبی بودند در محل ساخت یک کارخانه باتری خودروهای الکتریکی در جورجیا دستگیر کردند، آقای ترامپ با جنجال بزرگی روبرو شد. این یورش خشم عمیقی را در کره جنوبی – یکی از متحدان کلیدی و شرکای تجاری مهم آمریکا – برانگیخت و این پتانسیل را داشت که دقیقاً همان نوع سرمایهگذاری خارجی در بخش تولید آمریکا را که آقای ترامپ به دنبال آن است، دلسرد کند.
به گفته مقامات سئول، با وجود اینکه دولت ترامپ معتقد بود این کارگران به طور غیرقانونی در ایالات متحده حضور دارند، آقای ترامپ به طور موقت اخراجها را متوقف کرد تا امکان ماندن کارگران کره جنوبی برای کمک به تکمیل کارخانه را بررسی کند. هرچند در نهایت بیشتر این کارگران به کره جنوبی بازگشتند.
آقای ترامپ به طور مشابهی زمانی که سیاستهای سختگیرانهاش در قبال ویزای دانشجویی، وضعیت مالی کالجها و دانشگاههای آمریکایی را با خطر مواجه کرد، از رویکرد خود عقبنشینی کرد. در ماه مه، وزیر امور خارجه، مارکو روبیو، اعلام کرد که دولت ترامپ برای «لغو قاطعانه» ویزای دانشجویان چینی تلاش خواهد کرد و «نظارت» بر متقاضیان آینده از چین را افزایش خواهد داد. (دانشجویان کارشناسی چینی اغلب شهریه کامل تحصیل خود را پرداخت میکنند.)
نزدیک به دو ماه بعد، آقای ترامپ با اعلام اینکه به ۶۰۰ هزار دانشجوی چینی اجازه ورود به دانشگاههای آمریکا را خواهد داد، متحدان محافظهکار خود را شوکه کرد. آقای ترامپ گفت: «من دوست دارم دانشجویان کشورهای دیگر به اینجا بیایند. و میدانید اگر نیایند چه اتفاقی میافتد؟ نظام دانشگاهی ما به سرعت نابود خواهد شد.»
در واکنش به این موضوع، مارجری تیلور گرین، نماینده جمهوریخواه از جورجیا، این سؤال را مطرح کرد که چرا دولت باید اجازه دهد «۶۰۰ هزار دانشجو از چین جایگزین فرصتهای دانشجویان آمریکایی ما شوند؟» او در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ما هرگز نباید اجازه چنین کاری را بدهیم.»
لارا اینگرام، مجری فاکس نیوز، هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی را در مورد این چرخش موضع آقای ترامپ تحت فشار قرار داد و پرسید: «چطور اجازه ورود ۶۰۰ هزار دانشجو از کشور کمونیستی چین، در راستای سیاست “اول آمریکا” است؟» آقای لوتنیک در پاسخ استدلال کرد که آقای ترامپ در تلاش برای حمایت از کالجهاست و گفت: «دیدگاه او این است که یک نگاه اقتصادی منطقی را در پیش گرفته است.»
یک مقام کاخ سفید که نخواست نامش فاش شود، گفت که عدد ۶۰۰ هزار ویزا، تخمینی از کل ویزاهایی است که انتظار میرود طی دو سال آینده تحت سیاست فعلی دولت برای دانشجویان چینی صادر شود.
در ماه ژوئن، آقای ترامپ اذعان کرد که برنامههای مهاجرتی او به برخی صنایع از جمله کشاورزی آسیب میرساند. او در شبکههای اجتماعی نوشت: «کشاورزان بزرگ ما و فعالان حوزه هتلداری و گردشگری اعلام کردهاند که سیاست بسیار تهاجمی ما در زمینه مهاجرت، کارگران بسیار خوب و باسابقه را از آنها میگیرد؛ مشاغلی که جایگزین کردنشان تقریباً غیرممکن است.»
در همان روز، مقامات اداره مهاجرت و گمرک (ICE) دستورالعملی را برای مأموران خود ارسال کردند که به آنها میگفت تا حد زیادی از اجرای قانون در محل کار برخی صنایع خاص، از جمله هتلها و رستورانها، خودداری کنند. چند روز بعد، به نظر میرسید مقامات از این دستورالعمل عقبنشینی کرده و ادعا کردند که همه عملیاتها همچنان پابرجا خواهند بود.
آقای ترامپ در موارد مختلف تلاش کرده است تا هم رضایت طرفداران سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی و هم کسانی را که به کارگران مهاجر متکی هستند، جلب کند. در دوران انتقال قدرت، او در یک بحث داغ میان حامیانش درباره مهاجران و اقتصاد، گفت که خودش نیز برای کسبوکارهایش از ویزای کارگران ماهر مهاجر (معروف به H-1B) استفاده کرده است.
این اظهارات او مورد استقبال مدیران شرکتهای فناوری قرار گرفت که میگفتند به دلیل کمبود نیروی کار واجد شرایط آمریکایی به این برنامه متکی هستند. اما فعالان راستگرا، از جمله لارا لومر و استیون کی. بنن، گفتند این برنامه مضر است زیرا کارگرانی را وارد میکند که حاضرند با حقوق کمتری نسبت به آمریکاییها کار کنند.
سال گذشته، آقای ترامپ در مصاحبهای با مجریان یک پادکست محبوب در سیلیکون ولی، از اعطای اقامت دائم به مهاجرانی که در کالجهای آمریکا تحصیل میکنند، حمایت کرد. او گفت: «کاری که من خواهم کرد این است: وقتی از یک کالج فارغالتحصیل میشوید، فکر میکنم باید به طور خودکار، به عنوان بخشی از مدرک تحصیلیتان، یک گرین کارت برای ماندن در این کشور دریافت کنید و این شامل کالجهای دوساله نیز میشود.»
ساعاتی بعد، یک سخنگو این اظهارات را تعدیل کرد و گفت که آقای ترامپ یک «فرآیند بررسی صلاحیت سختگیرانه» برای دانشجویان خارجی اعمال خواهد کرد.
اکنون که در قدرت است، دولت ترامپ صدها ویزای دانشجویی را لغو کرده و برای لغو گرین کارت معترضان یا محققان حامی فلسطین اقدام کرده است.
مارک کریکوریان، رئیس مرکز مطالعات مهاجرت، گروهی که از محدودیتهای مهاجرتی حمایت میکند، گفت که منافع تجاری برای دههها بر دولتهای جمهوریخواه تأثیر گذاشته است؛ دولتهایی که نهتنها از اخراجهای گسترده بلکه از اصلاحات جامع مهاجرتی نیز حمایت میکردند.
آقای کریکوریان گفت با وجود عقبنشینیهای آقای ترامپ، او همچنان معتقد است که منافع تجاری، برنامههای اخراج دولت ترامپ را متوقف نخواهد کرد. او افزود: «شکی نیست که نگرانیهای کسبوکارها در یک دولت یا کنگره جمهوریخواه شنیده خواهد شد، اما این رابطه دیگر مانند گذشته نخواهد بود.»
متحدان آقای ترامپ اذعان کردند که او نسبت به رهبران کسبوکار که ممکن است نگران سیاستهای مهاجرتی او باشند، حساس است.
کنت تی. کوچینلی دوم، معاون سابق سرپرست وزارت امنیت داخلی در دولت ترامپ، استدلال کرده است که محدودیتهای شدید مهاجرتی به نفع آمریکاییهای فقیری است که به دنبال کار هستند. (بسیاری از اقتصاددانان دریافتهاند که مهاجرت به تقویت اقتصاد ایالات متحده کمک کرده است.)
آقای کوچینلی گفت: «رئیسجمهور یک تاجر است. وقتی مردم میگویند “میدانید، من دیگر نمیتوانم کسبوکارم را اداره کنم”، او نگران میشود.»